Sletje Laura's avonturen boekje

Ik werk in het hotel vlakbij en besloot dat het leuk zou zijn om hen te bespioneren, gekleed in een Catwoman-catsuit met hele hoge hakken. Dus na een lange wandeling op deze hakken over kleine zandpadjes kom ik bij het hotel aan. Ik besluit om wat dichterbij te sluipen en me achter een auto te verstoppen. 

Toen ik een foto wilde maken van mijn collega's binnen, merkte ik niet dat er een man naar de auto liep. Ik kijk opzij en zie hem vrij dichtbij staan (vergeet niet dat ik volledig in Catwoman-cosplay ben) en mijn hart stopt met kloppen. Ik ren zo snel ik kan over de zandwegen naar de bomen en wil niet achterom kijken. Na enige tijd besluit ik me om te draaien (bedenk wel dat het pikdonker is en ik mijn zaklamp niet wilde gebruiken omdat de man me dan zou kunnen zien). Ik zie in de verte een klein zaklampje en besluit nog verder te lopen. 

Na 10 minuten zie ik geen lichtjes meer en kom ik terug op de plek waar ik mijn rugzak met gewone kleren en bdsm-spullen heb verstopt. Ik bind mezelf vast aan een boom en als kat word ik achtergelaten met een halsband om. Ik doe mijn blinddoek en handboeien om en dat was het beste zelfbondagemoment dat ik ooit in mijn hele leven heb gehad. Het scenario was perfect, ik was zo bang dat de man me zou vinden en omdat ik geblinddoekt was, zou ik hem niet zien aankomen. De constante angst terwijl ik mijn sleutels van mijn handboeien probeerde te vinden, was intens. Sinds ik mezelf heb bevrijd en naar huis ben gekomen, blijf ik me afvragen of hij me op de parkeerplaats had gezien en wat er dan zou zijn gebeurd. Misschien is hij net als ik een bdsm-freak en zou de nacht nog beter zijn geweest dan die ik heb gehad.

Ik woon in een appartement met een behoorlijk grote kelder beneden. Het is een gemeenschappelijke kelder met gangen voor alle bewoners. Het was rond 12 uur 's nachts en ik ging naar beneden om mijn blauwe prinsessenjurk aan te trekken en als een echte prinses koos ik mijn hoogste hakken. Het idee was dat ik een prinses in nood was en in de kerker van het kasteel terecht was gekomen. Dus ik dwaalde rond beneden toen ik besloot dat het leuk was om mezelf te boeien en mezelf aan een van de buizen in de gang vast te binden. 

Na een paar minuten hoorde ik geluid van boven komen en verstijfde ik. Ik was zo bang dat ze de kelder zouden binnenkomen, maar ik dacht bij mezelf: “Waarom zouden ze dat om 12 uur 's nachts doen?”. Dus ik wachtte tot het geluid wegstierf, maar toen hoorde ik voetstappen op de trap. Dat maakte me zo bang dat ik de sleutel van mijn handboeien liet vallen. Ik kon niets doen. De deur ging open en ik stond in de tweede gang om de hoek. Ik hoorde twee studenten met elkaar praten over het halen van bier beneden. In wat de langste twee minuten van mijn leven waren, namen ze gelukkig de eerste gang en gingen ze hun eigen kelder in. 

Ik durfde niet te proberen mijn reservesleutel te pakken, omdat ik dan geluid zou kunnen maken. Ik hoorde het slot van hun eigen kelder klikken en hoopte dat ze niet naar de tweede gang zouden gaan. Gelukkig voor mij gingen ze weg. Het trieste was dat ze het licht uit deden Daar stond ik dan, een echte prinses in nood. Ik worstelde in het donker om de reservesleutel van mijn handboeien te vinden. Na wat een eeuwigheid leek, vond ik ze eindelijk en bevrijdde ik mezelf. 

Toen kwam het moeilijke deel: op hoge hakken in het pikkedonker teruglopen naar de lichtschakelaar. Uiteindelijk lukte het me en deed ik het licht aan. Mijn benen waren wankel door de adrenaline en ik ging snel naar mijn eigen kelder. Daar begon het plezier. Ik bond mijn knieën heel strak aan elkaar. Ik deed mijn vibrerende buttplug in, nam mijn ballgag in en bond mezelf vast aan de pijp die kleine druppels water op mijn hoofd lekte. Nadat ik mijn handen achter mijn rug had vastgebonden, zette ik de buttplug aan en het vibrerende gevoel deed me trillen op mijn benen. Ik kon amper staan en het enige dat me overeind hield, was de riem om mijn nek. 

De climax was intens en ik moest 10 minuten lang op de koude, harde vloer zitten om weer op krachten te komen. Ik wilde nog één laatste ondeugende daad verrichten nadat ik me weer in gewone kleren had omgekleed. Ik liet mijn hoge hakken aan. Ik woon op de derde verdieping en nam de trap, rekening houdend met het feit dat er een feestje gaande was op de tweede verdieping. Ik was benieuwd naar de mensen en liep naar de tweede verdieping. Gelukkig was er niemand. De trap naar de derde verdieping was de langste trap in mijn leven, maar toen ik eindelijk thuiskwam, voelde ik me de gelukkigste vrouw ter wereld.

We hebben een slot op de voordeur dat je alleen van binnenuit kunt openen. Ik gebruik dat altijd om iemand buiten te houden, ook al komt er niemand door die deur.

Nadat ik mezelf een tijdje op de bank in de woonkamer had vastgebonden, hoorde ik twee mensen bij de voordeur praten. Ik maakte mezelf snel en nerveus los, maar ik wist dat het de buren moesten zijn, dus bleef ik stil zitten alsof ik bevroren was. Maar toen herkende ik de stem... Het was de stem van mijn huisgenoot!!!

Ik rende snel naar het balkon en realiseerde me dat mijn telefoon nog in mijn kamer lag. Ik gluurde nerveus om de hoek en zag dat ze probeerden de deur te openen. Onmogelijk, dacht ik. Maar mijn huisgenoot had andere plannen. Hij wurmde zich door een raam in onze keuken. Wat moet ik doen?! dacht ik bij mezelf. Hij mag me zo niet zien.

Dus deed ik het meest logische wat ik op dat moment kon doen. Ik sprong van ons balkon. Dit balkon is verbonden met het dak van de winkel waarboven we wonen, dus ik kon zo snel mogelijk op mijn hoge hakken naar de hoek rennen. Ik rende langs een paar woonkamerramen in de hoop dat ze me niet zouden zien en vanaf hun balkons zouden gaan schreeuwen, maar gelukkig haalde ik de hoek.

Daar zat ik dan, vast op het dak, zonder dat ik ergens heen kon. Ik had mijn telefoon niet bij me, dus ik wist niet wanneer mijn huisgenoot weer weg zou gaan of naar bed zou gaan. Er liepen mensen langs op straat onder me en ik hoopte dat ze niet omhoog zouden kijken.

Na wat een eeuwigheid leek, probeerde ik op mijn knieën terug te sluipen naar ons balkon, om de buren te ontwijken. Dat lukte, maar de lichten in de woonkamer brandden nog steeds en ik hoorde stemmen. Dus wachtte ik onder ons balkon tot het stil was in de kamer. Het was doodeng om de deur naar onze woonkamer te openen, maar gelukkig waren ze weg. Ik rende naar mijn kamer en was eindelijk veilig.

Tot op de dag van vandaag heeft mijn huisgenoot geen idee wat er die avond is gebeurd, omdat ik hem heb verteld dat ik met vrienden op stap was.

Ik woon in een flat met een gemeenschappelijke ruimte die al onze kelders (ongeveer 20) met elkaar verbindt. Om hier binnen te komen heb je een andere sleutel nodig dan om je eigen kelder binnen te komen. Voor mijn laatste zelfbondage heb ik die sleutel boven laten liggen zodat ik niet de veiligheid van mijn eigen kelder op kon zoeken. Ik trok een nep-latex catsuit aan en deed daar gewone kleren overheen. Eenmaal in de kelder legde ik mijn extra laag kleren op een stapel aan één kant van de kelder. Ik nam mijn zelfbondage-uitrusting (touwen, handboeien en mondknevel) mee naar een andere kant.

Toen begon het plezier. Ik bond mezelf vast en sloot mijn gag en handboeien. Ik bracht mijn vibrerende buttplug in, die was aangesloten op mijn telefoon. Als ik mijn telefoon (die aan mijn lichaam was bevestigd) schudde, trilde mijn plug. Ik huppelde en kronkelde me een weg terug naar mijn sleutels en mijn kleren. Ik probeerde een evenwicht te vinden tussen snelheid (waardoor mijn plug meer trilde) en rustig blijven (waardoor de tocht langer duurde en ik meer risico liep om ontdekt te worden). Het leek een eeuwigheid te duren voordat ik eindelijk mijn sleutels bereikte.

Ik maakte mezelf snel los en trok mijn gewone kleren aan. Mijn benen trilden nog steeds van de ervaring.

Gelukkig was het midden in de nacht en was er niemand in de buurt. Maar ik blijf me afvragen of ik dapper genoeg ben om iets eerder te gaan.

Nu ik weer eens een avondje alleen thuis was had ik zin om mijn Clover cosplay suit aan te trekken. Ik bond mezelf vast aan een stoel, met mijn benen gespreid. Ik bracht mijn op afstand vibrator in en gaf de afstandsbediening aan een onbekende gebruiker. Ik voegde tepelklemmen toe die ik aan een touw vastmaakte.

Dit touw was bevestigd aan mijn deurklink. Niet zomaar een deurklink, maar de klink van de voordeur. Dit betekende dat als ik te veel zou worstelen, de deur voor mijn neus open zou gaan. Ik gebruikte handboeien met een ijsslot, zodat ik nergens heen kon. Mijn vibrator bleef als een gek trillen en ik had nergens controle over. Het enige wat ik voelde was spanning. Wanneer zou mijn vibrator weer gaan trillen? Zat ik stil genoeg om de deur dicht te houden? Ik kon mijn opwinding niet bedwingen.

Mijn tepels deden steeds meer pijn en de constante angst om mijn voordeur te openen maakte me zo opgewonden. Een half uur later was ik uitgeput. Maar ik had de beste tijd van mijn bdsm-leven gehad.

Eerst wat achtergrondinformatie. Ik woon in een stad met een groot park op een heuvel. Er loopt een pad langs de zijkant van de heuvel dat je in ongeveer 25 minuten kunt lopen.

Dus hier ben ik dan. Het is 2 uur 's nachts. Ik trek mijn maid jurkje aan, die beschamend kort is (bedekt amper mijn intieme delen), en een panty. Daaroverheen droeg ik een gewone broek, een jasje en sneakers. Ik stopte mijn rugzak vol met een paar waanzinnig hoge hakken, mijn vibrator met afstandsbediening en een kinky foto van mijzelf zonder mijn gezicht. Ik zette mijn fiets aan het begin van het pad en liep helemaal naar het einde van het pad. Ik liet de sleutels van mijn handboeien achter bij mijn fiets.

Aan het einde van het pad trok ik mijn jasje en broek uit en deed ik mijn waanzinnig hoge hakken aan. Ik stopte mijn kleren in mijn rugzak en stopte de vibrator met afstandsbediening in mijn slipje. Ik boeide mijn handen en liet mijn rugzak achter.

Terwijl ik terugliep over dit pad, werden mijn benen steeds zwakker door de vibrator en trilden mijn knieën. Ik was ontzettend geil. Toen kreeg ik een geniaal idee. Ik kon het laatste stuk niet over het pad lopen, maar over de weg die naast het pad naar beneden loopt. Ik daalde een trap af en keek naar links en rechts of ik iemand zag. Niemand, pfff. Bedenk wel dat het midden in de nacht is en dat het geen drukke weg is. Ik had nog ongeveer 5 minuten lopen en begon verder te lopen naar mijn fiets. Toen schrok ik van een geluid. Het klonk als een fiets! En ja, er kwam inderdaad een fiets op me af. Mijn hartslag ging omhoog en ik werd steeds nerveuzer. Hij reed op de weg en ik stond op het voetpad, dat slechts door een smal stukje gras van de weg was gescheiden. Toen hij steeds dichterbij kwam, probeerde ik te verbergen dat mijn handen achter mijn rug waren vastgebonden en begon ik langzamer te lopen. Mijn vibrator bleef zoemen, maar gelukkig lette hij niet al te veel op mij en fietste hij door.

Ik vervolgde mijn weg, met zwakke knieën en pijnlijke voeten. Ik bleef achterom kijken om te zien of hij terugkwam. Hij stopte bij een bord iets verderop, waardoor ik steeds sneller ging lopen.

Na wat een eeuwigheid leek, vond ik eindelijk mijn fiets en maakte ik mijn handboeien los. Maar nu kwam het moeilijke deel. Ik moest terugfietsen naar mijn rugzak met mijn gewone kleren, precies naar de plek waar deze man aan het fietsen was. Na even wachten besloot ik dat het tijd was om terug te fietsen. Ik hoopte dat hij mijn rugzak met mijn foto's niet had gevonden.

Toen ik terugfietste, zag ik hem gelukkig niet meer en mijn rugzak was onaangeroerd. Ik kleedde me om in mijn gewone kleren en ging naar huis.

Ik weet niet of ik dit nu meer of minder wil doen, want de opwinding die ik voelde was iets wat ik nog nooit eerder had meegemaakt, maar ik heb me ook nog nooit zo bang gevoeld in mijn leven.

Ik stopte mijn ballet boots, wat bondagetouw, handboeien, een vibrator en mijn handboeien in mijn rugzak. Ik ging naar de kelder en trok een veel te kort mini-jurkje aan en mijn ballet boots, die ik vastmaakte met slotjes. Toen begon het plezier.

Ik bond mezelf staand vast met mijn armen boven mijn hoofd aan een pijp in het plafond. Ik bond mijn knieën aan elkaar en zette de vibrator aan. Ik ben nog steeds vreselijk slecht in staan of zelfs lopen met mijn ballet boots aan (ik ben jaloers op de vrouwen die dat wel kunnen). Dit maakte de ervaring pijnlijk, maar de vibrator maakte het geweldig.

Na een tijdje was ik klaar en maakte ik mezelf los. Ik stopte al mijn spullen terug in mijn rugzak en ging op zoek naar mijn sleutels. De sleutels die mijn ballet boots openen. Ze waren nergens te vinden. Fuck.

Ik woog mijn opties af, want ik kon ze niet uitdoen en het was pas rond 23:00 uur. Na lang nadenken vond ik geen uitweg. Mijn beste optie was om een tijdje te wachten tot het later werd. Mijn voeten deden zo'n pijn door de boots dat ik na een tijdje de pijn niet meer kon verdragen. 

Rond 24:00 uur ging ik naar boven. Met moeite bleef ik overeind en bereikte ik de lift. Ik wachtte en luisterde of ik iemand kon horen. Niets, pfff. Ik ging naar binnen en drukte op mijn verdieping. De pijn was bijna ondraaglijk en mijn knieën en benen werden zwak. De lift stopte en ik keek om me heen of ik iemand zag. Met mijn uiterste best (dat moet er vreselijk hebben uitgezien) probeerde ik zo snel mogelijk te lopen terwijl ik me vasthield aan de leuning van de galerij. 

Uiteindelijk kwam ik thuis en kon ik mijn boots uitdoen. Het was kinky, pijnlijk, maar over het algemeen een goede training. 

Ik heb een aantal hypnotiserende geluiden gemaakt in mijn moedertaal, waarin ik met een fluisterende, hypnotiserende stem tegen mezelf zeg dat ik een smerige slet ben. Of ik heb beledigingen en elke zin begint met “Ik ben Laura en ik ben een......" (mijn vriendin wil dat namelijk niet voor me inspreken).

Maar onlangs heb ik mijn beste creatie tot nu toe gemaakt. Ik heb mijn telefoon recht op mezelf gericht en een video opgenomen. Vervolgens heb ik mezelf aan een stoel vastgebonden met een blinddoek om en mijn AirPods in.

De blinddoek en de volledige duisternis helpen echt bij de immersie. Ik drukte op play op mijn AirPods en mijn vibrator en het plezier begon. De audio bestaat uit een achtergrondgeluid van lachende meisjes. Ik heb beledigingen en vernederende zinnen toegevoegd die in mijn linker- of rechteroor worden afgespeeld. Ik heb sommige zinnen links en rechts overlappend afgespeeld om het gevoel te geven dat er een grote groep voor je staat. Ik heb ook enkele zinnen toegevoegd waarin mij wordt gevraagd of ik net een video van mezelf heb gemaakt of dat ik per ongeluk live ben gegaan, waardoor de hele wereld kan zien hoe zielig ik ben.

Daar zit ik dan, stevig vastgebonden met ijskoude handboeien. Helemaal doorweekt door de vibrator en volledig vernederd door alle beledigingen. Als het ijs eindelijk smelt, kan ik mezelf bevrijden. Ik zet mijn telefoon uit die me net filmde, maar ik blijf een griezelig gevoel hebben dat ik per ongeluk live ben gegaan...